Sjamanisme

Sjamanisme en de sjamaan 

Sjamanisme is een cultureel verschijnsel dat zich concentreert rond een bijzonder persoon: de sjamaan. Het woord ‘sjamaan’ is afgeleid van het Siberische ‘saman’. Dit laatste woord is afkomstig van de Tungusstam. Het betekent: ‘hij die in extase verkeert’. De sjamaan is de genezer, ziener en geestelijk leider van een gemeenschap. Hij is de bewaker van de balans tussen natuur, mens en bovennatuur. Hij is in staat contact te leggen met de bovennatuurlijke wereld, de wereld van de geesten en de goden.

Hij kan de grens tussen hemel en aarde, tussen verleden en toekomst overbruggen. De sjamaan is contactpersoon tussen het heilige en het profane. Hij is als geestelijk leider de hoeder vande stamcultuur. De afgelopen decennia is er grote belangstelling ontstaan voor het sjamanisme als leefwijze/geneeswijze binnen de westerse samenleving. Men spreekt in dit verband overneo-sjamanisme of modern sjamanisme, niet-inheems sjamanisme of eigentijds sjamanisme. Achtergronden. In dit kader past ook vermelding van de zogenaamde etnotherapie, waarin men verbandlegt tussen de (vaak psychische) klachten van de patiënt en zijn sociaal-culturele achtergrond.

De interpretatie die de patiënt zelf aan zijn ziekte geeft, wordt als uitgangspunt genomen bij de behandeling. Het is daarbij niet van belang of de etnotherapeut zelf gelooft in de interpretatie van de patiënt. 



Contact