Gebedsgenezing

Drie gevaren bij gebedsgenezing 

In de literatuur vindt men een drietal gevaren die verbonden zijn aan gebedsgenezing.

a. Door het consulteren van een gebedsgenezer kan kostbare tijd verloren gaan. De patiënt komt daardoor in een te laat stadium bij een arts.

b. De patiënt kan psychisch worden benadeeld als de genezing niet blijkt op te treden enals het uitblijven van de genezing wordt geduid als blijk van ongeloof.

c. De ondermijning van het geloof welke op kan treden na mislukte massale genezingsbijeenkomsten.

Er zijn volgens Louis Rose duizenden claims voor genezingen van bepaalde vormen vanblindheid, doofheid, verlammingen, allerlei typen spier- en botziekten, dermatitis, stuipenen epilepsie. Al deze aandoeningen, zo zegt Rose, kunnen eerder worden geclassificeerdals functioneel dan als organisch. Prof. Drogendijk (1959) rangschikt de genezingenonder de volgende categorieën: ingebeelde ziekten, zenuwziekten (waaronder hijhysterie verstaat) en neurasthenie, zich uitend in verschijnselen die kunnen lijken opangina pectoris, maagzweer, nierstenen, verlammingen, blindheid en doofheid; psychosomatischeziekten; organische ziekten, waarbij de psyche voor zover bekend geen rolspeelt, maar die toch op gebedsgenezingbijeenkomsten zouden zijn genezen. Bij deze aandoeningen is sprake van spontane genezingen en van schijngenezingen en ten slotte van gevallen van genezing, waarbij vóór de genezing de pathologische afwijkingen vaststonden en na de genezing de controle van de medici geen afwijkingen meer aan het licht bracht. Deze wondergenezingen zijn ‘psychische genezingen’ die berusten op het geloofin de geneeskracht van het ‘boven hen zijnde'. 



Contact